" پيشتر آ پيشتر ، چند از اين رو زنى * چون تو منى من توم ، چند توى و منى ؟ نور حقيم و زجاج ، با خود چندين لجاج ؟ * از چه گريزد چنين روشنى از روشنى ؟ ما همه يك كامليم ، از چه چنين احوليم ؟ * خوار چرا بنگرد ، سوى فقيران غنى ؟ راست چرا بنگرد سوى چپ خويش خوار * هر دو چو دست تواند ، چه يمنى ، چه دنى ما همه يك گوهريم ، يك خرد و يك سريم * ليك دوبين گشته‌ايم ، زين فلك منحنى رخت از اين پنج و شش جانب توحيد كش * عرعر توحيد را ، چند كنى منثنى ؟ هين ز منى خيز كن ، با همه آميز كن * با خود خود حبه‌اى ، با همه چون معدنى هرچه كند شير نر ، سگ بكند هم سگى * هرچه كند روح پاك ، تن بكند هم تنى روح يكى دان و تن گشته عدد صد هزار * همچو كه با دامها در صفت روغنى چند لغت در جهان ، جمله به معنى يكى * آب يكى گشت چو خابيه‌ها بشكنى جان بفرستد خبر جانب هر با نظر * چون كه به توحيد تو دل ز سخن بر كنى " « 1 »

--> ( 1 ) كليات شمس ، ج 6 ، ص 243 - 242